ممنوعیت‌هایی برای تربیت کودکانی مستقل

ممنوعیت‌هایی برای تربیت کودکانی مستقل

گاهی اوقات، بچه‌ها را به حال خودشان رها می‌کنیم و گاهی اوقات هم آنقدر کنترل‌شان می‌کنیم که کلافه شوند. بالطبع بچه‌های این طرف بام وابسته می‌شوند و بچه‌های آن طرف بام هم یک جایی مثل کش در می‌روند و زیر بار هیچ قانون و قاعده‌ای بند نمی‌شوند، اما حد وسط این دو می‌شود استقلال؛ یعنی، کودک وظایف محدوده‌ی سنی‌اش را خودش مدیریت کند. چطور می‌شود بچه‌ها را مستقل بار آورد یا به عبارتی دیگر چطور کمک کنیم ماهیگیرهای ماهری باشند. این بازی دو قاعده بیشتر ندارد، یکی اینکه ماهی دادن بیش از حد ممنوع و دیگر اینکه حمایتگر باشید تا ماهیگیر کوچک‌تان ماهیگیری یاد بگیرد!

 

فکر کردن به جای بچه‌ها ممنوع!

اگر فرزندتان سر مساله‌ی ریاضی گیر کرده یا با دوستش مشکلی پیدا کرده به شما ربطی ندارد، زیرا مساله و رابطه‌ی شما نیست. اگر می‌خواهید به فرزندتان کمک کنید جای او فکر نکنید بلکه هدایتش کنید. با سوال کردن کمک کنید خودش مشکلش را حل کند. از او بپرسید به نظرش در مساله‌ی ریاضی چه چیزی را باید پیدا کند؟ در رابطه با دوستش چه مشکلی دارد؟ چه راهکاری به ذهن خودش می‌رسد؟

تصمیم گرفتن به جای بچه‌ها ممنوع!

بهتر است بچه‌ها لباس‌‌ها و کلاس‌های تابستانی‌شان را خودشان انتخاب کنند. بچه‌های کوچک وقتی گزینه‌های زیادی برای انتخاب پیش رو دارند در انتخاب گیج می‌شوند؛ بنابراین، چند گزینه‌ی محدود پیش روی‌شان بگذارید و با مشورت همدیگر یکی از آن‌ها را انتخاب کنید!

انجام دادن مسوولیت به جای بچه‌ها ممنوع!

وقتی فرزند شما صبح دیر از خواب بلند می‌شود ممکن است از سرویس جا بماند به همین دلیل شما هر روز کیفش را مرتب می‌کنید و دستش می‌دهید، ولی پیشنهاد می‌کنیم به هیچ عنوان این کار را نکنید! شما نگران او هستید که جا بماند، اما این نگرانی زندگی شما نیست. تا زمانی که اجازه ندهید خودش مسوولیت کارهایش را به عهده بگیرد و با عواقبش روبه رو شود مستقل بار نمی‌آید. وظیفه‌ی شما فقط این است که شب‌ها به او تذکر دهید زود به رختخواب برود. اگر او حرف شما را گوش نکرد باید منتظر عواقب آن باشد و مسوولیت نرفتن به کلاس تابستانی یا درس را خودش به عهده بگیرد.

بی‌حوصلگی ممنوع!

گاهی اوقات، کار ساده‌ای مثل قیچی کردن، تا زدن و بریدن خیلی بیشتر از آنچه فکر کنید برای بچه‌ها طول می‌کشد! ریتم بچه‌ها از ریتم شما کندتر است. وقتی بی‌حوصله می‌شوید کار را از دست آن‌ها می‌قاپید و به جای‌شان انجام می‌دهید. سعی کنید ریتم‌تان را با هم هماهنگ کنید؛ به طور مثال، اگر قرار است بیرون بروید ۱۰ دقیقه زودتر از آن‌ها بخواهید آماده شوند تا بتوانند خودشان را به شما، که سریع آماده می‌شوید، برسانند.

لیست بنویسید؛ تیک بزنید!

به جای اینکه مرتب بچه‌ها را کنترل کنید و هی بپرسید انجام دادی یا انجام ندادی با هم یک لیست از کارهایی را که باید انجام بدهند تهیه کنید و مسوولیتش را به عهده خودشان بگذارید. از آن‌ها بخواهید هر کاری را که انجام می‌دهند تیک بزنند. در آخر، فقط لیست را با هم کنترل کنید و راجع به این حرف بزنید که چرا و چطور در انجام کارهای لیست موفق شدند یا نشدند!

حمایتگر باشید و از چالش نترسید!

در انتها، فراموش نکنید که وظیفه‌ی شما به عنوان والدین یا مربی این است که حمایتگر باشید و به بچه‌ها یاد بدهید حل مساله کنند نه اینکه مساله‌ای را حل کنید و سپس در اختیارشان قرار بدهید. بگذارید آن‌ها بندبازی کنند و همیشه پشتیبان‌شان باشید. بگذارید به چالش بیفتند و کمی تقلا کنند. یک بار تکلیف ننوشتن و یک شب در اتاق کثیف خوابیدن کسی را نمی‌کشد، بگذارید تجربه کنند و خودشان با مشکل‌شان مواجه شوند که این در درازمدت برای‌شان بهتر است. این تلاش باعث قوی شدن ذهن و قدرت حل مساله آن‌ها می‌شود. بگذارید حتی اگر یک روزی شما نبودید آن‌ها بتوانند گلیم‌شان را از آب بیرون بکشند. بهترین راهکار برای افزایش قدرت حل مساله سوال کردن است. از آن‌ها بپرسید چه می‌خواهند و برای رسیدن به خواسته‌شان چکار دارند می‌کنند یا چکاری باید بکنند؟