بازی با نوزاد

بازی با نوزاد

بازی لزوما محدوده‌ی سنی خاصی را در بر نمی‌گیرد و شروع سنی و پایان سنی خاصی ندارد. بلکه بازی از دوران جنینی آغاز می‌شود و تا پایان عمر همراه انسان است.

جنین در شکم مادر بازی می‌کند، می‌چرخد، دست خود را تکان می‌دهد و فعالیت‌هایی را انجام می‌دهد که به رشد او کمک می‌کند.

یکی از وظایف مادر در دوران بارداری، بازی کردن با جنین خود است، ولی این نوع بازی چون تماس فیزیکی و چشمی ندارد معنای بازی را به مادر نمی‌دهد.

بازی‌هایی که مادر می‌تواند در این دوران با جنین خود انجام دهد عبارت‌اند از:

بازی‌های کلامی مثل شعر، لالایی، قصه و کتاب خواندن؛ انجام بازی‌های حسی و ایجاد حرکت‌ها روی شکم مثل حرکت دایره‌ای، ضربه‌ای، خطی، چرخشی و…

بازی مادر در دوران بارداری با جنین خود ابعاد مختلفی دارد و فقط کافی است مادر هشیار باشد. جنین از تمام حالت‌ها و حس‌های مختلف مادر آگاه است و مادر با معرفی آن‌ها به رشد شناختی جنین خود کمک می‌کند.

با تولد نوزاد، بازی‌ها وارد فاز جدیدی می‌شوند، زیرا مادر و پدر کنار نوزاد خود قرار می‌گیرند و لذت بیشتری از این کار می‌برند.

بازی با نوزاد تازه متولد شده از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است، زیرا تحریکات مغزی او را بالا می‌برد و باعث رشد همه‌جانبه‌ی او می‌شود.

شنیدن و دیدن اولین توانمندی‌های نوزاد باید این بازی‌ها را با او بیشتر انجام دهند:

  1. بازی صداها: صداهای مختلفی که هم پدر و هم مادر تولید می‌کنند یا از برخورد وسایل ایجاد می‌شود. فقط یادمان باشد نوزاد از صدای خیلی بلند می‌ترسد پس بهتر است صداهایی تولید کنید که او نترسد.
  2. بازی خواندن: هر نوع آواز، شعر، لالایی، قصه که پدر و مادر می‌خوانند در این دسته بازی جا می‌گیرد. از این بازی نوزادان بسیار استقبال می‌کنند، به خصوص اگر این بازی همراه نوازش، ارتباط پوستی و حسی و ارتباط چشمی باشد، تاثیر آن را مضاعف و رشد عاطفی و رشد شناختی را توامان می‌کند.
  3. تقلید صدای نوزاد: نوزاد صداهایی مختلفی ایجاد می‌کند که کاملا تصادفی است. بهتر است پدر و مادر این صداهای تصادفی نوزاد را به بازی تبدیل کنند؛ یعنی، آن‌ها را تکرار کنند تا واکنش جالب نوزاد خود را ببینند.
  4. بازی با انگشتان: یکی از علاقه‌مندی‌های نوزاد گرفتن دست مادر و پدرش است. این کار بازتابی روانی که در نوزادی همراه کودک است و به مرور از بین می‌رود.

بهتر است مادر دستان خود را کامل بشوید و  اجازه دهد نوزاد آن‌ها را در دهان خود فرو کند، مک بزند و سپس دست خود را بمکد تا از این راه تجربه‌ی جدیدی از دنیای خود به دست آورد. لازم به یادآوری است که نوازش و برقراری ارتباط چشمی بیشترین تاثیر را دارد.

  1. بازی بلند شدن و تکان دادن: نوزاد به محض اینکه دست‌تان را سفت گرفت به او کمک کنید تا سر و گردن خود را از زمین جدا کند، در ابتدا ضعیف عمل می‌کند، ولی به مرور با قدرت بیشتری این کار را انجام می‌دهد که این موضوع به افزایش اعتماد به نفس او کمک می‌کند.

علاوه بر این، می‌توانید دست او را بگیرید، او را به پشت بخوابانید و به او کمک کنیم به پهلوی چپ و راست غلت بزند.

این بازی‌ها نه تنها مهارت‌های جسمانی کودک را افزایش می‌دهد بلکه همراهی آن‌ها با تحریکات پوستی و ارتباط چشمی تاثیر گسترده‌ای در افزایش رشد عاطفی شناختی آن‌ها دارد.