گفت‌وگویی با دنیز هشتبران اولین مدال‌آور طلای رشته‌ی دارت بانوان طلایی به سوی دارت پیروزی

گفت‌وگویی با دنیز هشتبران اولین مدال‌آور طلای رشته‌ی دارت بانوان طلایی به سوی دارت پیروزی

تهیه و تنظیم: محیا شهسواری

 

گفت‌وگویی با دنیز هشتبران

اولین مدال‌آور طلای رشته‌ی دارت بانوان

طلایی به سوی دارت پیروزی

 

ورزش دارت یکی از شاخه‌های ورزش و حتی آمادگی نظامی است و بسیاری آن را یک هنر می‌دانند. تاریخ نویسان بر این باورند که احتمالا نخستین بار این ورزش در زمان خود نوعی تفریح محسوب می‌شده که البته این موضوع نیز در حال حاضر نیز صدق می‌کند.

این ورزش علاوه بر توانایی در بحث همگانی و تفریحی برای بانوان در دسترس است. خوشبختانه، با درخشش بانوان کشورمان در رقابت‌های جهانی دارت می‌توان منتظر حضور چشمگیر زنان در این رشته بود. دنیز هشتبران، دارت انداز جوان کشورمان، با درخشش در مسابقات جهانی ژاپن مدال‌های با ارزشی را برای کشورمان ثبت کرده است. او در جریان مسابقات قهرمانی جهان با رکوردی تاریخی و با برتری مقابل نماینده‌ی ایرلند قهرمان جهان شد و یک مدال طلای جهانی برای ایران به ارمغان آورد. هشتبران در دیدار فینال مسابقات انفرادی دختران، کتی شلدون از ایرلند را مغلوب کرد و روی سکوی نخست دارت جهان ایستاد. او با هفت برد پیاپی مقابل نمایندگان سوئد، آلمان، کانادا، ایرلند، روسیه، هلند و ایرلند و بدون باخت به این مقام دست پیدا کرد. هشتبران علاوه بر کسب مدال در بخش انفرادی موفق شد همراه مهشاد عوض‌زاده، در رقابت‌های دوبل دختران، اولین مدال طلای تاریخ دارت ایران در مسابقات جهانی را به دست آورد. در ادامه گفت و گوی «هفت روز زندگی» با دنیز هشتبران را می‌خوانید.

 

*لطفا درباره‌ی ورودتان به رشته‌ی دارت و عناوینی که کسب کردید توضیح دهید.

من متولد سال ۱۳۸۱ هستم. حدود چهار سال است که به شکل حرفه‌ای در رشته‌ی دارت فعالیت می‌کنم و در مسابقات مختلف استانی، کشوری و برون مرزی و در دو مسابقه‌ی جهانی در سال ۲۰۱۵ در ترکیه و ۲۰۱۷ژاپن شرکت کردم. در مسابقات ترکیه برای اولین بار موفق شدم در رشته‌ی دارت در بخش جوانان شدم مدال برنز کسب کنم. مسابقات جهانی هر دو سال یک بار است، در این دوره هم در ژاپن قهرمان جهان شدم و مدال طلای انفرادی و دوبل و نقره‌ی تیمی را به دست آوردم.

 

*شرایط این رشته در ایران چگونه است و آیا از آن حمایت می‌شود؟

انجمن دارت زیر نظر فدراسیون انجمن‌های ورزشی است که این فدراسیون حدود ۲۰ انجمن را شامل می‌شود. در این یک سال، تمرینات فشرده‌ای داشتیم و ۱۳ مرحله اردو را در شهرهای مختلف پشت سر گذاشتیم که تمام هزینه‌های مربوط به اردو و اعزام را انجمن انجام داد و به خوبی از ملی‌پوشان و جوانان حمایت کرد. فدراسیون و انجمن دارت در بخش جوانان سرمایه‌گذاری خوبی کردند به طوری که بزرگسالان اعتراض کردند، اما خوشبختانه مسوولان نتیجه‌ی این حمایت را گرفتند. وزارت ورزش و جوانان، فدراسیون و انجمن دست به دست هم دادند تا این تیم اعزام شود و نتایج قابل قبولی هم رقم خورد. دارت رشته‌ی نوپایی است و از سال ۸۳ در ایران، فعالیت خود را آغاز کرده است و به همین دلیل هم زیاد شناخته شده نیست. توجه‌های لازم به این رشته کم و متاسفانه در کشور ما تمام توجه‌ها بیشتر سمت فوتبال است و به سایر رشته‌ها توجه خاصی نمی‌شود. امیدوارم با این مدال‌ها و موفقیت‌هایی که در میادین جهانی در این رشته کسب شده دارت در ایران گسترش بیشتری پیدا کند.

*به عنوان یک ورزشکار توجه به ورزش بانوان را در ایران چگونه می‌بینید و آیا این حمایت‌ها برای رشد ورزش بانوان کافی است؟

خانم‌ها باید برای ورزش کردن انگیزه داشته باشند. زمانی که کیمیا علیزاده مدال برنز المپیک را کسب کرد توجه به سمت بانوان بیشتر و انگیزه‌ی زنان و دختران در ورزش زیاد شد. مقام‌هایی که بانوان ورزشکار در میادین ورزشی کسب می‌کنند باعث ایجاد امید و انگیزه در سایر بانوان می‌شود و می‌بینیم که بخش زیادی از بانوان با شنیدن خبر درخشش زنان ورزشکار و کسب مدال به سمت ورزش کشیده می‌شوند. دست بانوان برای ورزش کردن باز است، اما مشکلاتی وجود دارد که روند رشد ورزش بانوان را کند کرده و می‌بینیم که مردان در ورزش پیشرفت چشمگیرتری دارند.

 

*انجمن دارت در بخش بانوان تا چه حد سرمایه‌گذاری کرده و آیا از ورزش بانوان حمایت می‌کند؟

به طور کلی، انجمن دارت توجه خود را معطوف به بخش جوانان کرده است. به علاوه دارت بانوان در ایران و جهان بهتر از آقایان نتیجه گرفته، چون سطح جهانی مردان بسیار بالاست مردان کشورمان با جهان هنوز فاصله دارند.

 

دارت ورزشی تفریحی میان خانواده‌ها نیز محسوب می‌شود. به کسانی که به این رشته‌ی ورزشی علاقه دارند چه توصیه‌ای می‌کنید و علاقمندان چگونه می‌توانند وارد این رشته شوند؟

دارت رشته‌ای است که هر کسی حتی تفریحی هم که شده یک بار آن را امتحان کرده، اما متاسفانه مردم از قوانین و امتیازبندی‌های آن اطلاع ندارند؛ به عنوان مثال، میان مردم اینگونه تصور می‌شود که نقطه‌ی وسط تخته‌ی دارت بیشترین امتیاز را دارد. حتی در برنامه‌ی خندوانه برای مرکز امتیاز ۲۰۰ را در نظر می‌گیرند که این اشتباه است.

خوشبختانه در تهران و شهرستان‌ها باشگاه‌های زیادی وجود دارد و افراد می‌توانند برای آشنایی بیشتر با این رشته به باشگاه‌ها سری بزنند. دارت در کل رشته‌ی کم هزینه‌ای است، افراد می‌توانند با ۴۰۰ هزار تومان تخته و تیر حرفه‌ای داشته باشند و تمرینات خود را آغاز کنند. به علاوه، این رشته محدودیت سنی ندارد؛ به عنوان مثال، در باشگاهی که تمرین می‌کنم از کودک ۳ ساله تا پیرمرد ۶۰ ساله در این رشته فعالیت می‌کنند. دارت رشته‌ی کم جایی است و فاصله‌ی فرد تا تخته دو متر و ۳۷ سانتی‌متر و ارتفاق تخته تا زمین یک متر و ۷۳ سانتی‌متر است و با این شرایط فضایی سه متری برای تمرین در خانه کافی است.

* در مورد قوانین این رشته در بخش حرفه‌ای و تفاوت آن با قوانینی که میان عامه‌ی مردم تصور می‌شود، بیشتر توضیح دهید.

مهم‌ترین اصل در دارت امتیازبندی است. تخته‌ی دارت شبیه پیتزایی است که شامل ۲۰ برش می‌شود و این برش‌ها به شکل غیر مرتب از ۱ تا ۲۰ تقسیم‌بندی شده‌اند. روی تخته‌ی ۶۲ نقطه برای امتیاز وجود دارد. نقطه‌ی وسط تخته ۵۰ امتیاز و اطراف آن ۲۵ امتیاز دارد. چهار خانه روی سیبل است که امتیاز آن از نقطه‌ی مرکز بیشتر است. این نقاط شامل نقطات ۲۰، ۱۹، ۱۸ و ۱۷ است و بیشتر دارت‌بازهای حرفه‌ای برای کسب امتیاز سراغ نقطه‌ی شماره‌ی ۲۰ می‌روند. هر برش دارت شامل امتیازات تریپل، دوبل و سینگل است. تریپل امتیازات را سه برابر می‌کند، در نقطه دبل هم امتیازات دو برابر می‌شود و نقطه‌ی سینگل نیز همان امتیاز ثبت می‌شود. تریپل ۲۰ امتیاز را به ۶۰ تبدیل می‌کند در حالی که نقطه‌ی وسط ۵۰ امتیاز دارد؛ به همین دلیل، ورزشکاران حرفه‌ای سراغ نقطه تریپل ۲۰ می‌روند.

 

*آیا علاقه داشتید در برنامه‌ی خندوانه شانس خود را در دارت امتحان کنید؟

بله در ذهنم به این موضوع فکر کرده بودم. البته کسانی که مبتدی هستند استرسی ندارند و به هر نقطه‌ای از تخته‌ی دارت که بزنند اهمیتی ندارد، اما من که حرفه‌ای هستم دچار استرس می‌شوم.

 

* آیا دارت به آمادگی جسمانی نیاز دارد و افرادی که اضافه وزن و بیماری خاص نیز دارند می‌توانند در این رشته فعالیت کنند؟

دارت رشته‌ی قدرتی نیست، اساس و استایل آن پرتاب نرم است، به قدرت و زور بازو ربطی ندارد و قدرت حتی در عملکرد افراد تاثیری ندارد. ما در تیم ملی بیماران کلیوی، بیماران خاص و حتی معلولان داریم و تمام افراد می‌توانند در سطح تیم ملی این رشته را ادامه دهند و این رشته همگانی است.