با ورزش به انسانی قوی تبدیل شدم!

با ورزش به انسانی قوی تبدیل شدم!

متولد بلاروس است، اما وقتی با او هم‌صحبت می‌شوم از منش و رفتار ایرانی‌اش یکه می‌خورم. بانوی ورزشکاری که در این سال‌ها برای ایران اسلامی بارها افتخارآفرینی کرده و باعث برافراشته شدن پرچم کشور عزیزمان در میادین بین‌المللی شده است. امروز، این فرصت را داشتیم که با لیلا رجبی کمی هم کلام شویم. پس شما را به خواندن این گفت‌وگو با بانوی افتخارآفرین کشورمان دعوت می‌کنیم.

 

*یک بیوگرافی از خودتان برای‌مان بگویید.

لیلا رجبی، عضو سابق تیم ملی ایران در رشته‌ی دو و میدانی، در شاخه‌ی پرتاب وزنه و متولد ۱۳۶۲، در کشور بلاروس در شهر ویتبسک، هستم.

 

*از چند سالگی به ورزش روی آوردید؟

از چهارده سالگی ورزش را شروع کردم.

 

*چرا رشته‌ی پرتاب وزنه را انتخاب کردید؟

در یک رکوردگیری در مدرسه‌ای که تحصیل می‌کردم شرکت کردم و با توجه به نتیجه و عملکردم استعدادیابی شدم؛ بنابراین، به من پیشنهاد شد که در این رشته فعالیت کنم و من هم قبول کردم.

 

*اولین مسابقه‌ای که به شکل حرفه‌ای در آن حضور پیدا کردید چه سالی بود؟

از همان ابتدای فعالیتم در این رشته در مسابقات مختلف شرکت کردم. اولین بار در سال ۷۶، برای تیم استانی انتخاب شدم و در همان سال در رده‌ی نونهالان موفق شدم، در مسابقات قهرمانی، مدال کسب کنم.

 

*شما زاده‌ی کشور بلاروس هستید و بعد از ازدواج تابعیت ایرانی گرفتید. چگونه با همسرتان آشنا شدید؟

با همسرم در سال ۸۴، در یکی از اردوها آشنا شدم. در سال ۸۶ با هم ازدواج کردیم و از آن موقع ملیت ایران را گرفتم و عضو تیم ملی ایران شدم.

 

*نظر خانوادتان در مورد زندگی کردن شما در ایران چه بود؟ آیا مخالفتی نکردند؟

بله. ابتدا مخالف این ازدواج بودند به دلیل اینکه ایران یک کشور دیگر با یک فرهنگ دیگر بود و آن‌ها نگران آینده‌ی من بودند. اما من راضی‌شان کردم و آن‌ها با این ازدواج موافقت کردند.

 

*آیا از نظر فرهنگ و سنت‌ها، مردم بلاروس با مردم ایران، شباهت‌ها و اشتراکاتی دارند که نظر شما را به خود جلب کرده باشد؟

مردم بلاروس زیاد به ایرانیان شباهت ندارند. به نظر من مردم ایران، مردم بسیار خوب و مهربانی هستند. بسیاری از گردشگرانی که از کشورهای دیگر به ایران می‌آیند عاشق مهمان نوازی مردم این کشور می‌شوند و دوست دارند دوباره به ایران بیایند.

 

*همسر شما هم ورزشکار هستند؟

بله او هم مثل من در گذشته دو و میدانی کار بوده، در رشته‌ی دویه سرعت و پرش طول فعالیت می‌کرده و مدال برنز قهرمانی آسیا را نیز در کارنامه دارد.

 

*می‌گویند زندگی کردن با ورزشکاران بسیار سخت است. بعضی مواقع می‌بینیم که فعالیت‌های ورزشی یک فرد برای همسرش طاقت فرسا و غیر قابل تحمل می‌شود. اما اینکه شما و همسرتان هر دو‌ ورزشکاران حرفه‌ای هستید. آیا این دلیلی می‌تواند باشد که کمتر با مشکلات روبه‌رو شوید؟

بله. من فکر می‌کنم زوج‌هایی که شغل و حرفه‌شان یکی است، بیشتر می‌توانند همدیگر را درک کنند. آن‌ها راحت‌تر با مشکلاتی که در زندگی پیش می‌آید کنار می‌آیند و برای پیشرفت به یکدیگر کمک کنند.

 

*شما در همین مدت چند ساله که در ایران هستید توانسته‌اید چندین رکورد را بشکنید و مدال‌های زیادی کسب کنید. کمی از این افتخارات برای‌مان بگویید.

در این سال‌ها، توانسته‌ام چندین بار رکورد ایران را جابه‌جا و در خیلی از تورنمت‌ها برای اولین بار، در تاریخ دو و میدانی ایران، در بخش بانوان مدال کسب کنم و سهمیه‌ی ورودی مسابقات مختلف را به دست آورم. علاوه بر این، من به عنوان پر افتخارترین دو و میدانی کار زن در تاریخ ایران شناخته می‌شوم.

 

*اولین باری که به عنوان نماینده‌ی ایران، در مسابقاتی شرکت کردید چه زمانی بوده؟

اولین بار، در مسابقات مهم در سال ۸۸ شرکت کردم. در بازی‌های آسیایی داخل سالن در ویتنام، که خوشبختانه توانستم در آن مسابقات مدال طلا را برای ایران کسب کنم. قبل از این هم در چند مسابقه‌ی بین‌المللی هم شرکت کردم که توانستم چند مدال به دست آورم.

 

*یک سری حواشی در زمان مسابقات المپیک ریو به وجود آمد و صحبت‌هایی در مورد شما بسیار جنجال ساز شد، که با واکنش کاربران اجتماعی و حتی سلبریتی‌های ایرانی برای حمایت از شما مواجه شد. وقتی این موج حمایت از خودتان را از طرف ایرانی‌ها دیدید چه احساسی داشتید؟

من انتظار نداشتم که مردم اینقدر من را حمایت کنند. هر زمان، که به یاد آن روزها می‌افتم، اشک در چشمانم جمع می‌شود و آن احساس را هیچ‌گاه فراموش نمی‌کنم و از تمام مردم که از من حمایت کردند تشکر می‌کنم که من را از خودشان دانستند و تنهایم نگذاشتند.

 

*کمی از سختی‌ها و مشکلات پرتاب وزنه در ایران بگویید. اینکه چه شرایطی باید برای ورزشکارانی مثل شما به وجود بیاید که بتوانید به نتایج خوب و دلخواه در مسابقات بین‌المللی برسید؟

متاسفانه، رشته‌های پایه مثل دو و میدانی خوب حمایت نمی‌شوند و کمبود امکانات دارند. با این شرایط بسیار سخت است که جوانان با استعداد بتوانند به اوج برسند و برای کشور افتخارآفرینی کنند. نداشتن مربی خوب، برنامه‌ریزی، حمایت ضعیف از وزارت ورزش، نبود اسپانسرها و باشگاه‌های خوب برای شرکت در لیگ و امکانات ضعیف در شهرستان‌ها و روستاها باعث می‌شود که از سایر کشورهای آسیایی خیلی فاصله بگیریم و نتوانیم پتانسیل واقعی کشور را به ثبت برسانیم.

 

*به طور کلی، سطح بانوان ورزشکار ایرانی را چگونه می‌بینید؟

خدا را شکر از زمانی که من به ایران آمدم ورزش بانوان بسیار پیشرفت چشمگیری داشته است. اگر از ورزش بانوان حمایت بیشتری شود ما در بسیاری از رشته‌ها حرف برای گفتن در بزرگ‌ترین میادین جهانی داریم و امیدوارم روزی این اتفاق رخ دهد.

 

*برنامه‌ی آینده‌تان چیست؟ برای چه مسابقاتی آماده می‌شوید؟ آیا به المپیک ۲۰۲۰ فکر می‌کنید؟

بعد از بازی‌های المپیک ریو من ورزش حرفه‌ای را کنار گذاشتم. در حال حاضر، برای هیچ یک از مسابقات پیش‌رو آماده نمی‌شوم و الان حرفه‌ای تمرین نمی‌کنم.

 

*بزرگ‌ترین آرزوی شما؟

مثل تمام ورزشکاران کسب مدال المپیک که متاسفانه این آرزو بر آورده نشد، ولی من خوشحالم که در این سال‌ها توانستم خیلی چیزهای دیگر را با ورزش به دست آورم. مهم‌تر از همه اینکه به انسانی با روحیه‌ی قوی تبدیل شدم که می‌تواند با بسیاری از مشکلات زندگی مبارزه کند.

 

*حرف پایانی…

برای شما و تمام مردم خوب ایران سلامتی و شادی آرزومندم. امیدوارم که همه‌ی مردم هر هدفی که در زندگی‌شان دارند حتما به این اهداف برسند.