با بانوان دوچرخه‌سوار سلیقه‌ای برخورد می‌شود

با بانوان دوچرخه‌سوار سلیقه‌ای برخورد می‌شود

تهیه و تنظیم: بکتاش پهلوان

خانم ایروانی کمی از خودتان برای‌مان بگویید.

بیش از سی سال است که در زمینه‌های ورزشی مشغول هستم و مدرک فوق لیسانس مدیریت بازاریابی در ورزش دارم رشته‌ی اصلی ورزشی‌ام آمادگی جسمانی و شمشیر بازی است که مقام ملی در این دو رشته کسب کرده‌ام. علاوه بر این، ۱۵ کارت مربیگری و داوری در زمینه‌های مختلف دارم. در گذشته، نائب رئیس فدراسیون‌های تیراندازی با کمان و ناشنوایان بودم و در حال حاضر نائب رئیس بانوان فدراسیون دوچرخه‌سواری هستم.

 

وضعیت بانوان دوچرخه سوار چگونه است و این عزیزان با چه مشکلاتی دست و پنجه نرم می‌کنند؟

بانوان دوچرخه‌سوار فعالیت خودشان را در سطح کشور، زیر نظر هیئت‌های ورزشی انجام می‌دهند، ولی متاسفانه با فعالیت دوچرخه‌سواری بانوان سلیقه‌ای برخورد می‌شود؛ برای مثال، یک استان کمال همکاری را با هیئت دوچرخه‌سواری، با توجه به شرح وظایف مندرج در اساسنامه فدراسیون‌های ورزشی، انجام می‌دهد، ولی متاسفانه در بعضی از استان‌ها به شکل کاملا و سلیقه ای با این موضوع برخورد می‌شود.

اداره‌ی کل و حراست نیز همکاری لازم را با هیئت انجام نمی‌دهند و برای برگزاری مسابقات و فعالیت بانوان، حتی در مکان‌های از قبل پیش‌بینی شده و محصور ممنوعیت ایجاد می‌کنند. به همین دلیل، در این زمینه فدراسیون مکاتباتی را با معاونت ورزش بانوان و معاونت فرهنگی انجام داده و خواستار این موضوع شده که استان‌ها ملزم به همکاری با هیئت‌های دوچرخه‌سواری، براساس مفاد مندرج در اساسنامه فدراسیون‌های ورزشی، هستند.

 

پس با توجه به این موضوع شرایط بسیار سختی برای تمرین و آماده سازی، پیش روی بانوان است؟

بله، متاسفانه بانوان با شرایط بسیار سختی تمرین می‌کنند. ما بارها از هئیت‌های ورزشی خواسته‌ایم مکان‌های مناسبی را با همکاری شهرداری و اداره‌ی کل تربیت بدنی برای تمرین در اختیار بانوان بگذارند، ولی بعضی مواقع با کمال تاسف ما شاهد این هستیم که با وجود هماهنگی‌های انجام شده توسط بعضی از هیئت‌های ورزشی و آماده‌سازی و ایجاد مکان‌هایی کاملا پوشیده و محصور، آن‌ها برای برگزاری مسابقات و حتی تمرینات دچار مشکل می‌شوند. با توجه به مشکلات به وجود آمده برای هئیت‌ها، آن‌ها دیگر رقبتی برای فعالیت در بخش بانوان ندارند و ورزشکاران ما نیز که علاقمند به پیشرفت بیشتر در رشته‌ی ورزشی خودشان هستند و مکان مناسبی را برای تمرین در اختیار ندارد مجبور به فعالیت و تمرین در هر مکانی، که امکان رکاب زدن در آن وجود دارد، می‌شوند و با مشکلاتی مثل دستگیری توسط نیروی انتظامی، گرفتن دوچرخه و تعهد نامه، به وجود آمدن مشکلات خانوادگی و در برخی موارد با الفاظ رکیک و برخوردهای فیزیکی در زمان تمرین در سطح جامعه روبه‌رو می‌شوند.

 

آیا اسپانسرها از ورزشکاران این حوزه حمایت‌های مالی می‌کنند یا خیر؟

حمایت مالی اسپانسر‌ها در ورزش دوچرخه‌سواری بسیار محدود است. بعضی از شرکت‌های دوچرخه سواری، تامین دوچرخه‌ها را تقبل می‌کنند. در برخی موارد، برای هر مسابقه و مقام‌هایی که ورزشکاران کسب می‌کنند مبلغی را به عنوان پاداش در نظر می‌گیرند. برای دوچرخه‌سواری آقایان چندین باشگاه بزرگ وجود دارد که آن‌ها نیز به شکل بسیار محدود فقط به جذب دوچرخه‌سواران آقا اقدام می‌کنند و هیچ تمایلی به عقد قرارداد با ورزشکاران خانم را ندارند، به این دلیل که دوچرخه‌سواری بانوان برای آن‌ها مشکلاتی را ایجاد می‌کند که باعث رغبت نکردن آنان برای ورود به این حیطه می‌شود.

 

آیا بودجه‌ی لازم و مناسبی برای اردوهای قبل از مسابقات به بانوان دوچرخه سوار اختصاص می‌یابد؟

اردوهای تیم ملی، وابستگی بسیار زیادی به وضعیت مالی فدراسیون دارد. اردوهای برگزار شده به هیچ وجه مورد رضایت فدراسیون، بنده و حتی بانوان ورزشکارمان نیست، ولی در هر صورت ما باید شرایط فدراسیون و وضعیت مالی‌اش را درنظر بگیریم. ریاست محترم فدراسیون، نهایت همکاری را با فعالیت بخش بانوان دارد که البته من امیدوارم به این موضوع جدی‌تر رسیدگی شود، زیرا این دیدگاه وجود دارد که بانوان نمی‌توانند مدال کسب کنند و سطح‌شان ضعیف‌تر است؛ به همین دلیل اردوی کمتری برای‌شان برگزار می‌شود، تعداد کمتری به اردوها دعوت و در مقابل تعداد کمی هم به مسابقات اعزام می‌شوند. باید این موضوع را قبول کنیم که قدمت ورزش دوچرخه‌سواری آقایان بسیار بیشتر از بانوان است. ورزشکاران آقا امکان تمرین و فعالیت‌شان بیشتر است و آن‌ها امکان حضور در میادین بین‌المللی را دارند و باتوجه به باشگاه‌های دوچرخه‌سواری که در بخش مردان فعالیت می‌کنند به تبع امکان مدال‌آوری و موفقیت بیشتری برای آنان رقم زده می‌شود، ولی واقعا فعالیت بانوان در سطح جامعه سخت‌تر و مشکلات‌تان بیشتر است.

 

ما مسابقات قهرمانی آسیا در میانمار را در پیش رو داریم. آیا با وضعیت موجود، احتمال روی سکو رفتن بانوان ورزشکاران ما وجود دارد؟

دوچرخه‌سواری بانوان به زمان و بودجه بیشتری برای کسب موفقیت نیاز دارد، البته ورزشکاران ما بسیار پیشرفت کرده و توانسته‌اند رکوردشان را بهبود ببخشند. همچنین، کادر اجرایی و ورزشکاران ما تمامی تلاش خود را به کار گرفته‌اند و من امیدوارم که بتوانیم نتیجه‌های خوبی را در مسابقات پیش رو کسب کنیم.

 

سطح مسابقات داخلی و لیگ دوچرخه‌سواری بانوان به چگونه است؟

مسابقات قهرمانی کشور هر ساله، در بخش‌های پیست، جاده و کوهستان، در رده‌های سنی جوانان و بزرگسالان برگزار می‌شود. ما هر ساله، دو مرحله‌ی مسابقات پیست و جاده و سه مرحله مسابقات کوهستان را برگزار می‌کنیم. برخلاف بیشتر فدراسیون‌های ورزشی، ما هیچ‌گونه ورودی از باشگاه‌ها دریافت نمی‌کنیم و فدراسیون کمال همکاری را در بهتر برگزار شدن مسابقات انجام می‌دهد. با اینکه مسابقات از سطح بسیار خوبی برخوردار است، ولی متاسفانه مورد رضایت من نیست، چون من انتظار دارم که با دریافت نکردن ورودی از باشگاه‌ها، شاهد شرکت و حضور تعداد بیشتری از تیم‌ها باشیم. البته ما این را می‌دانیم که حضور نداشتن پرشور تیم‌ها به دلیل ضعف و کمبود مالی هیئت‌های ورزشی استان‌هاست.

در چند ماه گذشته، ما به وفور اخباری را شاهد بودیم که چند بانو دوچرخه سوار، وقتی که در شهر و خیابان در حال تمرین و رکاب زدن بودند افرادی آن‌ها مورد حمله قرار دارند. دلیل این چنین رفتار و برخورد‌های بد زننده از نظر شما چیست؟

بله متاسفانه، در یکی دو ماه گذشته، دو مورد برخورد زننده با دوچرخه‌سواران خانم را شاهد بودیم، که واقعا جای تاسف دارد. به هر حال، افراد بیمار همه جای جامعه وجود دارند و ممکن است رفتار‌هایی را که خلاف شرع و حقوق شهروندی است، انجام دهند. ما امیدواریم که این افراد شناسایی شوند و با آن‌ها برخورد قانونی شود. البته نباید رفتارهای بیمارگونه این افراد را به پای تمامی مردم جامعه نوشت. خوشبختانه، مردم عزیز ما فرهنگ اسلامی غنی و درک شعور اجتماعی بالایی دارند و همچنین ما از ورزشکاران خودمان خواسته‌ایم که برای پیشگیری از چنین برخوردها و رفتار‌ها، کنار تیم و زیر نظر هیئت‌ها تمرین کنند.

 

آیا این قبیل اتفاقات باعث دل سرد شدن و حتی وجود ترس و دلهره در ورزشکاران نمی‌شود؟

خوشبختانه، ورزشکاران دوچرخه سوار، افراد قوی و سرسختی هستند. انشاا… که دلسرد نمی‌شوند و پیش‌بینی‌های لازم را در تمرین‌های خود انجام می‌دهند که به امید خدا دیگر شاهد بروز این چنین اتفاقاتی نباشیم.

 

وضعیت کلی ورزش بانوان از نظر شما آیا امیدوار کننده‌ است؟

همیشه بانوان ورزشکارمان در حال تلاش هستند و روز به روز که بهتر از قبل می‌شوند. بانوان همیشه بیشتر از آقایان فعالیت می‌کنند و با وجود تمامی کمبودها و کاستی‌های موجود هیچ‌وقت دلسرد نشده‌اند. امیدوارم ادارات کل ورزش و جوانان استان‌های مختلف احساس مسوولیت بیشتری و شرایط بهتری را برای بانوان ورزشکار مهیا کنند.

 

با تمامی وضعیت‌های موجود، آیا شما و همین‌طور بچه‌های تیم ملی دوچرخه‌سواری، به حضور و حتی کسب مدال در مسابقات المپیک ۲۰۲۰ امیدی دارید؟

من اعتقاد دارم که اگر بودجه مناسب و کافی برای دوچرخه‌سواری بانوان قرار بگیرد که بتوان وسایل و امکانات لازم را برای ورزشکاران عزیز تهیه و تدارک دید، و همین‌طور اردوها و تمرین‌های منظم و مسنجمی را داشته باشند، کسب سهمیه دور از ذهن نیست. به کسب مدال در مسابقات المپیک ۲۰۲۰، هیچ‌گونه امیدی ندارم، همانطور که در بخش مردان نیز برای این مسابقات چنین امکانی وجود ندارد، ولی برای مسابقات آسیایی پیش‌ رو بسیار خوش‌بین هستم و اگر شرایط خوبی ایجاد شود می‌توان به افتخارآفرینی ورزشکاران‌مان امیدوار باشیم.

 

خانم ایروانی شما جزو مسوولان دلسوز ورزش ما هستید که همواره برای پیشرفت سطح فعالیت بانوان تلاش کرده‌اید. بزرگ‌ترین خواسته و آرزوی شما در این زمینه چیست؟

بزرگ‌ترین آرزوی من تامین امکانات مناسب دوچرخه سواری برای بانوان است. همچنین، تاسیس و راه‌اندازی پیست دوچرخه سواری سرپوشیده چوبی برای انجام تمرینات دوچرخه‌سواران خانم و پیش‌بینی مکان مناسبی که بانوان ورزشکار بتوانند تمرین‌های جاده را در آن انجام دهند. با آرزوی موفقیت برای تمامی بانوان ورزشکار در سطح کشورم.