معنای نوموفوبیا چیست؟

معنای نوموفوبیا چیست؟

مترجم: مینا امان اله پور

 

«نوموفوبیا» واژه‌ای توصیفی برای ترسی رو به رشد در جوانان است. نوموفوبیا اشاره به یک سندروم روان‌شناختی دارد که در آن فرد از اینکه بدون موبایل یا تلفن همراهش بیرون برود می‌ترسد.

 

نوموفوبیا از اصطلاح ترس بی‌موبایل بودن «/no-mobile-phone-phobia» در مطالعه‌ای به دست آمد. در این مطالعه، زیرشاخه‌های روان‌شناختی و سطح استرس استفاده از موبایل روی رفتار افراد بررسی شده و میزان ترس به وجود آمده زمانی که فرد نمی‌تواند از طریق تلفن همراهش ارتباط برقرار کند را توضیح می‌دهد.

ترس غیر منطقی به همراه نداشتن تلفن همراه‌تان در فواصل کوتاه را «نوموفوبیا» نامیده می‌شود و این ترس از آنچه مردم فکر می‌کنند بسیار رایج‌تر است.

در مرحله‌ی اول نوموفوبیا، ترس ایجاد شده در انسان زمانی که تلفن همراهش نمی‌تواند اصلی‌ترین کاربردهای ارتباطی را انجام دهد تعریف می‌شود. این رفتار زمانی ایجاد می‌شود که موبایل به هر دلیل عملیاتی، فنی یا حتی کلی غیر فعال باشد مانند نداشتن سیگنال شبکه، آنتن ضعیف، اتمام باتری، پایان اعتبار یا جا گذاشتن موبایل در خانه یا دفتر کار. نوموفوبیا را می‌توان به وضوح در آن دسته از افراد دید که از تلفن همراه‌شان برای برقراری ارتباط با کارکنان، همکاران، دوستان یا خانواده استفاده می‌کنند.

در مطالعه‌ای که روی ۲،۱۶۳ نفر انجام شد مشخص شد حدود ۵۸ درصد از مردان و ۴۷ درصد از خانم‌ها دچار نوموفوبیا هستند و ۹ درصد دیگر زمانی که گوشی‌های‌شان خاموش باشد دچار استرس می‌شوند. ۵۵ درصد از افراد شرکت کننده اظهار داشتند که در تماس نبودن با خانواده و دوستان‌شان دلیل اصلی این است زمانی که تلفن همراه‌شان در دسترس نباشد، نگران و مضطرب می‌شوند. این مطالعه مقدار استرس ناشی از نوموفوبیا را با همین مقدار از استرس ایجاد شده در روز عروسی و مسافرت را با دندان‌پزشک مقایسه کرد.

نتایج تحقیقات بیشتر حاکی از آن است که افراد جوان‌تر بیشترین نوموفوبیا را دارند. حدود ۷۷ درصد از جوانان بین سنین ۱۸ تا ۲۴ سال، ۶۴ درصد از جوانان بین سنین ۲۵ تا ۳۴ سال و سومین گروه سنی ۵۵ سال و بالای آن دچار این ترس هستند. یکی دیگر از یافته‌های جذاب این بود که ۴۱ درصد از شرکت‌کنندگان در این مطالعه اظهار داشتند که اگر والدین‌شان بدون اجازه‌ی آن‌ها، محتوی موبایل‌های‌شان را ببینند ناراحت می‌شوند (به خصوص پیام‌های متنی). این امر نیز احتمالا منجر به رشد فوبیا و ترسی علاوه بر ترس نداشتن تماس با گوشی می‌شود.

خانم‌ها نسبت به آقایان از گم کردن موبایل‌شان بیشتر نگران می‌شوند. طبق بررسی‌های انجام شده. ۷۰ درصد خانم‌ها در مقایسه با ۶۱ درصد آقایان، ولی با این حال، بیشتر آقایان هستند که دو موبایل دارند.

اندی کمشال، یکی از موسسان و سرمامور فنی شرکت SecurEnvoy  اظهار دارد: «اولین مطالعه در مورد نوموفوبیا چهار سال پیش انجام شد و حاکی از این بود که بیشتر افراد مبتلا به این بیماری بودند و این آمار همچنان در انگلستان افزایش داشته و نشانه‌ای از کاهش ندارد.»

نتایج معکوسی در سال ۲۰۰۸ منتشر شد که آن روزها مردان بیشتر آسیب می‌دیدند، ولی امروزه خانم‌ها بیشتر آسیب می‌بینید. می‌توان نتیجه گرفت ممکن است آقایان به دلیل اینکه دو موبایل دارند، به احتمال کمتری هر دو را گم می‌کنند و از این رو بی‌گوشی نمی‌شوند.

مطالعه‌ی دیگری در مورد استفاده از موبایل انجام شده که نتایج مردم به طور میانگین موبایل‌شان را ۳۴ مرتبه در روز چک می‌کنند؛ بنابراین، خیلی زود متوجه گم شدن موبایل‌شان می‌شوند.

این بررسی همچنین دریافت که گرچه ۴۹ درصد از مردم در صورت دیده شدن پیام‌های‌شان توسط شریک زندگی‌شان ناراحت می‌شوند، اما هنوز هم نسبت به ایجاد امنیت در آن سهل‌انگارند طوری که ۴۶ درصد اصلا از هیچ رمز و محافظتی استفاده نمی‌کنند، ۴۱ درصد از کد دسترسی ۴ رقمی استفاده می‌کنند و فقط ۱۰ درصد روی گوشی‌شان رمز می‌گذارند.

سه درصد از افراد هشیار نسبت به امنیت از تائید هویت دو عاملی (دو مرحله‌ای) استفاده می‌کنند. آقای کمشال اظهار داشت: «۵۸ درصد از پاسخ‌دهندگان حداقل از یک موبایل برای انجام کارهای تجاری استفاده می‌کنند و این عدم امنیت در گوشی روندی نگران کننده است که باید آن را بررسی کرد.»

آنچه این مطالعه به آن پرداخت و مورد توجه قرار داد این است که اکنون مردم تا چه حد به موبایل‌شان متکی هستند. شرکت SecurEnvoy شاهد افزایش شدید تقاضا از دولت محلی بوده و بخش خصوصی به دنبال این بود تا موبایل کارکنانش را به وسیله‌ای امن تبدیل کند و بتوانند از تائید هویت دو مرحله‌ای بی نشانه SMS برای دسترسی ایمن به داده‌ها و اطلاعات داشته باشند و زمانی که در حرکت هستند به راحتی از آن استفاده کنند. این مطالعه همچنین دریافت که در حال حاضر، خانم‌ها نسبت به آقایان ترس بیشتری را در گم کردن موبایل‌شان دارند. ترس‌ها را به شکل ترس و اضطراب دائمی و طاقت‌فرسا تعریف می‌کنیم که زندگی روزمره‌ی فرد مبتلا را تحت تاثیر قرار می‌دهند. مردم زمانی کاملا از چیزی دوری می‌کنند که قصد محافظت از خود را داشته باشند؛ برای مثال، به دلیل ترس شدید از آمپول یا خون دکتر نمی‌روند، اما نمی‌توان از همه‌ی محرک‌های ترس‌ها دوری کرد.

فوبیا و ترس‌ها در کودکی ایجاد و رشد پیدا می‌کنند و دانشمندان بر این باورند که ترس‌ها در نتیجه‌ی تجربه‌های آسیب‌زای زندگی و عوامل محیطی‌اند.

ممکن است نوموفوبیا بی‌اهمیت جلوه کند، اما آثار بسیار جدی‌ دارند، به خصوص از آنجایی که این فوبیا مانند ترس از عنکبوت (آراکنوفوبیا) اجتناب‌ناپذیر است. علائم این ترس ممکن است شامل موارد زیر باشند:

*حملات پانیک

*سرگیجه

*نگی نفس

*حالت تهوع

*تعریق

*افزایش ضربان قلب

*لرزش

*درد قفسه سینه

گم کردن یا جا گذاشتن موبایل در خانه تنها محرکی نیست که به ایجاد حس ترس منجر می‌شود. علاوه بر این، رفتن به جاهایی که سیگنال ندارند، تمام شدن باتری موبایل و حتی خاموش کردن داوطلبانه آن باعث می‌شوند فردی که ترس دچار است وحشت‌زده شود.

برخی از نشانه‌هایی که می‌توانید تا یک فرد مبتلا به نوموفوبیا را تشخیص دهید یا اینکه خودتان را به عنوان فرد مبتلا به نوموفوبیا شناسایی کنید عبارت‌اند از: با وسواس به دنیال موبایل گشتن؛ نگران گم شدن موبایل بودن حتی با علم به اینکه موبایل در جایی امن و مطمئن است یا داشتن حملات پانیک طی نداشتن آنتن.

این ترس یا هر ترس دیگری با آرامش درمانی مثل تمرین یوگا؛ تمرین‌های تنفسی یا درمان‌های آرامش عضلانی؛ درمان از راه مواجهه (نوعی درمان رفتاری فوبی و PTSD و وسواس که بیمار بارها با موضوع فوبیک یا آسیب اصلی را به صورت عینی یا تجسمی روبه‌رو می‌شود) و تجویز دارو قابل درمان است.

*مطمئن باشید زمان‌هایی در روز تلفن همراه‌تان خاموش است و حتی مکالمات رو در رو داشته باشید یا اینکه در گوشه‌ای با خود خلوت کنید.

*هر هفته زمان استفاده از صفحه نمایش و زمان شخصی‌تان را تنظیم کنید، زیرا هر یک ساعتی که مقابل صفحه گوشی هستید، مشغول سرمایه‌گذاری در ارتباطات بشر هستید.

*روزه‌ی فناوری یا استفاده نکردن از فناوری را هر ماه امتحان کنید؛ یعنی، یک روز یا حتی بیشتر از کامپیوتر، تبلت یا موبایل‌تان استفاده نکنید. احساس آزادی و رهایی خواهید داشت.

*موقع خواب شب موبایل‌تان را حداقل چند متر دورتر از خود بگذارید. درست است که مجبورید بلند شوید و دکمه‌ی « snooze/چرت زدن» زنگ بیدار باش را فشار دهید، اما این شیوه برای سلامتی‌تان بهتر است.

*روز‌تان را در مناطق زمانی محدود کنید، آنجا که زمان‌تان را صرف استفاده از فناوری می‌کنید و البته زمان‌تان را برای ارتباطات آلی و واقعی با افراد نیز محدود کنید.