شنا در آب با دمای بالا مساوی با وقفه‌ی تنفسی

شنا در آب با دمای بالا مساوی با وقفه‌ی تنفسی

بهداشت استخر: شنا یکی از ورزش‌ها و سرگرمی‌های بسیار مناسب و لذت‌بخش برای کلیه‌ی افراد در سنین مختلف، به ویژه در فصل گرما محسوب می شود.

این تفریح سالم نه تنها در هوای گرم تابستان، بلکه در روزهای سرد زمستان نیز طرفداران زیادی دارد. آن چه در همه‌ی استخرها باید مورد توجه قرار گیرد، مسائل بهداشتی به ویژه پاکیزگی آب و تجهیزاتی است که باید به طور کامل تحت نظارت و کنترل قرار گیرند.

 

استخر شنا به حجم مشخصي از آب اطلاق مي‌شود كه معمولا در يك فضا با ابعاد و اندازه مشخص محصور شده است. آب استخرها معمولا از منابع آب آشاميدني هستند كه با اضافه كردن مواد گندزدا تصفيه شده‌اند. استخرهاي شنا به يكي از سه شكل پر و خالي شونده، با گردش آب و يا با جريان مداوم آب وجود دارند.

 

استخر شنا محل مناسبي براي انتقال بيماري‌هاي عفوني و پوستي مي‌باشد. اهميت بهداشت آب استخرهاي شنا در رابطه با كيفيت ميكروبي و شيميايي آن مي‌باشد.

استخرها به علت اينكه در يك مدت زمان محدود به طور هم‌زمان مورد استفاده تعداد زيادي از افراد قرار مي‌گيرند هميشه با مسائل و خطرات بهداشتي همراه مي‌باشند. چنانچه منبع تامين كننده آب استخر كاملا سالم هم باشد، ورود حتي مقادير جزيي باكتري‌هاي پاتوژن (بيماري‌زا) توسط شناگران احتمال خطر عفونت را به همراه دارد. از بين بيماري‌هاي منتقله از طريق شنا مي‌توان به تب تيفوئيد، ديسانتري، تراخم ليپتوسپيروزيس، كرم‌هاي حلقوي، عفونت‌هاي پوستي، خارش شناگران، عفونت سينوس‌ها، عفونت گوش و گلو اشاره كرد.

 

* رعایت نکات و مقررات بهداشتی توسط شناگران در استخرها

به منظور پیشگیری از بیماری‌ها، ضرورت دارد که شناگران به دستورات و نکات بهداشتی زیر توجه کنند:

۱. شناگران موظف هستند که قبل از ورود به استخر، بدن خود را با آب گرم و صابون بشویند. همچنین بعد از استفاده از آب استخر همین عمل را انجام دهند تا از آلودگی‌های احتمالی پیشگیری به عمل آید.

۲. قبل از ورود به استخر، حتما پاهای خود را در حوضچه‌ی ضد عفونی به مدت یک دقیقه قرار دهند.

۳. شناگران قبل از ورود به استخر، باید مثانه‌ی خود را تخلیه کنند.

۴. در صورت استفاده از توالت در محوطه‌ی استخر شنا، شناگر می‌باید قبل از ورود به استخر، بدن خود را با آب و صابون بشوید و از حوضچه کلر عبور کند.

۵. شناگر از ورود به استخری که به طور کامل پر آب نیست و یا نجات غریق در محوطه نیست، خودداری کند.

۶. شناگران از بردن مواد غذایی، ظروف مختلف به ویژه شیشه به محوطه استخر خودداری کنند.

۷. هر شناگر باید دارای وسایل اختصاصی شنای تمیز باشد.

 

*شرايط مطلوب آب استخر (بهداشت استخر)

بعضي از پارامترهاي شيميايي، فيزيكي و بيولوژيكي كه در كيفيت آب استخرهای شنا مورد توجه هستند عبارتند از:

  1. PH آب استخر: PH درجه اسيدي و بازي آب را نشان مي‌دهد. PH مناسب آب استخرهاي شنا بين ۸-۲/۷ توصيه شده است. خورندگي سطوح، ايجاد لك، تحريك و سوزش چشم و پوست شناگران از اثرات PH پايين و رسوب‌گذاري، كاهش كارايي كلر براي گندزدايي، كدر شدن آب استخر (حالت ابري)، تحريك و سوزش چشم و پوست از اثرات PH بالا در آب استخرهاي شناست.
  2. دمای آب استخر: در استخرهاي سرپوشيده، كنترل دماي آب استخر و محيط آن (هواي استخر) داراي اهميت است. توصيه مي‌شود دماي هواي استخر حدود ۳ درجه سانتي‌گراد گرم‌تر از دماي آب استخر باشد. دماي پيشنهاد شده برای آب استخر براي استفاده عموم ۲۷، درجه‌ی مطلوب ۲۴-۲۳ و در وضعيت ايده آل ۲۸-۲۶ درجه‌ی سانتي‌گراد مي‌باشد.

دما نبايد بيشتر از ۲۹ درجه باشد چرا كه شنا كردن در آب‌هاي بالاي ۳۰ درجه ممكن است موجب وقفه‌ی تنفسي در فرد شود.

بهداشت استخر

  1. شفافيت آب استخر: شفافيت از مهم‌ترين ويژگي‌هاي ظاهري آب استخرهاي شنا مي‌باشد و از جنبه‌هاي زير حائز اهميت است:

– عدم وجود ذرات معلق و كلوئيدي در آب استخر كه مانع تماس مستقيم و مناسب عامل گندزدا با ميكروارگانيسم‌ها مي‌شود.

– افراد قادر خواهند بود عمق آب استخر را تخمين بزنند و از وجود خطرات احتمالي به آساني مطلع شوند و مي‌توانند با اطمينان خاطر در آب استخر شنا کرده و شيرجه بزنند.

– ايجاد شرايط دلپذير، خوشايند و مطلوب در آب استخر به همراه جنبه‌هاي زيبا شناختي براي استفاده‌كنندگان.

شفافيت آب استخر بايد به حدي باشد كه يك صفحه سياه و سفيد به قطر ۱۵ سانتيمتر، در عميق‌ترين نقطه استخر به راحتي ديده شود.

  1. مشخصه‌هاي ميكروبي در استخر: كيفيت ميكروبي آب استخرهاي شنا مهم‌ترين عامل در استفاده سالم از استخر است. اكثر ميكروارگانيسم‌هايي كه در آب استخر يافت مي‌شوند، خطرناك نيستند.به علاوه در فرآيند گندزدايي و تصفيه، تمامي ميكروارگانيسم‌ها كه شامل باكتري‌ها، ويروس‌ها، جلبك‌ها و قارچ‌ها مي‌باشند نابود مي‌شوند. مساله‌ی عمده، آلودگي ثانويه‌ی ناشي از تماس ترشحات دهان، بيني، پوست و دفع ادرار است.

براي گندزدايي آب استخرهاي شنا روش‌هاي متعددي مانند استفاده از كلر، برم، يد، سيانورات‌هاي كلره و لامپ‌هاي اشعه ماوراء بنفش استفاده مي‌شود.

در حال حاضر كلر گزينه‌ی انتخابي براي گندزدايي آب استخرهاست. بخشي از كلر اضافه شده صرف اكسيداسيون مواد آلي و معدني موجود در آب استخر شده و مابقي صرف گندزدايي آب استخر مي‌شود. جهت اطمينان از گندزدايي آلودگي‌هاي ثانويه همواره بايد مقداري كلر آزاد باقيمانده در آب وجود داشته باشد. توصيه مي‌شود ميزان كلر آزاد باقيمانده حداقل ۶/۰ ميلي گرم در ليتر باشد.

اين ميزان كلر در PH بين ۶/۷-۲/۷ باعث ايجاد نتايج باكتريولوژيكي رضايت‌بخش خواهد شد. اما عملا بين ۳-۱ ميلي‌گرم در ليتر كلر آزاد باقيمانده مورد نياز است. چرا كه افزايش آلودگي‌هاي احتمالي به همراه نوسانات PH كه كارايي كلر را محدود مي‌كند، نياز به كلر بيشتر را ضروري مي‌نمايد.

تحريك و سوزش چشم ممكن است بر اثر شنا در آب با PH كمتر از ۴/۷ همراه با حضور كلر تركيبي باقيمانده (كلرامين) اتفاق افتد.

آب حوضچه‌ی پاشويه بايد حداقل حاوي ۱۵ ميلي گرم در ليتر كلر باشد. تماس كوتاه مدت پا با آب حوضچه اطمينان كافي جهت گندزدايي ايجاد نخواهد كرد. كلر علاوه بر غلظت، نياز به زمان كافي براي اثرگذاري دارد. اگر چه غلظت بالاي كلر در حوضچه نياز به زمان را محدود كرده است اما يك مكث چند ثانيه‌اي در حوضچه ضروري به نظر مي‌رسد.

 

پرهيز از شنا در مواقع ابتلا به بيماري‌هاي عفوني و مسري (پوستي، گوارشي و تنفسي) كمترين انتظاري است كه از افراد مراجعه كننده به استخرهاي شناي عمومي وجود دارد؛ چرا كه امكان سرايت بيماري به ديگر استفاده‌كنندگان وجود خواهد داشت.

 

شناگاه‌هاي طبيعي (رودخانه‌ها، چشمه‌ها، دريا، سدها و …)

شناگاه‌هاي طبيعي در فصل تابستان ممكن است جهت شنا مورد استفاده قرار گيرند. همه ساله موارد زيادي از غرق شدن شناگران در دريا، رودخانه‌ها و ديگر محل‌هاي مورد استفاده اتفاق مي‌افتد كه عمدتا ناشي از بي‌توجهي افراد به رعايت نكات ايمني است. بنابراين مساله‌ی اساسي در استفاده از شناگاه‌هاي طبيعي توجه به حفظ ايمني شناگران است.

به لحاظ بهداشت و سلامت نيز آب اين مناطق ممكن است حاوي آلاينده‌هاي ميكروبي، شيميايي و فيزيكي باشد. با آغاز فصل گرما و حضور مردم در شناگاه‌هاي طبيعي، موارد زيادي از ابتلا افراد به بيماري‌هاي منتقله از آب گزارش مي‌شود. بديهي است كه تماس با آب‌هايي كه هيچ‌گونه اطميناني جهت عدم وجود باكتري، قارچ و… در آن‌ها وجود ندارد ممكن است سبب ابتلا به بيماري‌هاي گوارشي و پوستي گردد.

آلودگي‌هاي زيست محيطي نكته‌ی قابل توجه ديگري است كه بايد مد نظر قرار گيرد. آلاينده‌هاي شيميايي (مانند سرب و جيوه) ناشي از تخليه فاضلاب و يا پساب كارخانه‌ها در بالا دست رودخانه‌ها و آبريزها ممكن است سبب ايجاد مشكل گردد.

قبل از استفاده از هر آبي جهت شرب، شنا، تفريح و يا هر مورد ديگر بايد جنبه‌هاي ايمني بهداشتي در ابعاد سلامت فردي و زيست محيطي مورد توجه قرار گيرند.

خبرنگار: مهری درویش قنبر