بازی با افکار عمومی خوشایند بنده نیست!

بازی با افکار عمومی خوشایند بنده نیست!

تهیه و تنظیم: بکتاش پهلوان

 

بازی با افکار عمومی خوشایند بنده نیست!

 

شهرام عبدلی جزو بازیگران به اصطلاح خاک صحنه خورده و کاربلد سینما، تلویزیون و تئاتر ما است.

به بهانه‌ی اجرای نمایش جدیدش به نام «دلاک»

با او گفت‌وگوی صمیمانه‌ای را ترتیب دادیم و نظرش را در مورد مسائل مختلف جویا شدیم. با ما همراه باشید.

 

– اگر اشتباه نکنم این روزها مشغول اجرای یک تئاتر هستید درسته؟

: بله. این روزها درگیر تئاتر «دلاک‌ها» هستم.

نویسنده این اثر آقای «فرهاد نقدعلی» هستند. طراح و کارگردانی این نمایش بر عهده‌ی خودم است.

آقایان «عمار تفتی»، «بهرام ابراهیمی»، «جمشید صفری»، «علی عطایی»، «محمد باقر مرادی» و «مجتبی طباطبایی» بازیگران این تئاتر هستند و خود من هم در کنار این دوستان بازی می‌کنم.

 

–  وضعیت تئاتر این روزها چگونه است؟ آیا با وجود برخی مشکلات اقتصادی، مردم همچنان از تئاتر حمایت می‌کنند؟

: وضعیت تئاتر کاملا نسبی است. نه می‌شود گفت که خوب است و نه می‌شود گفت بد است! از نظر تعداد اجرا‌ها و کمیت، باید گفت که تئاتر‌های زیادی در حال حاضر دارد کار می‌شود، ولی از نظر کیفیت همه‌ی کارها خوب نیستند. در رابطه با استقبال مردم هم باید گفت که تنها ۵٪ از تئاتر‌ها با استقبال خوب روبه‌رو می‌شوند.۱۰٪ دیگر نیز استقبال متوسطی دارند و از مابقی نمایش‌ها نیز استقبال چندانی نمی‌شود.

– علت فعالیت این روزهای شما در تئاتر چیست؟ آیا خواستید از سینما و تلویزیون کمی فاصله بگیرید؟

: من هر سال، حداقل یک تئاتر را کار می‌کنم به دلیل اینکه خاستگاه من تئاتر است. به خاطر همین موضوع، همان‌طور که گفتم دوست دارم اگر بشود حداقل سالی یک تئاتر را روی صحنه ببرم. ولی امسال فعالیتم در این زمینه کمی بیشتر شده به دلیل اینکه نقش‌هایی که به من پیشنهاد می‌شود، چندان چنگی به دل نمی‌زند‌ و کمی هم به قول بازیگران تئاتری، بازی و ایفای نقش در تئاتر باعث روغنکاری بازیگر می‌شود و هر چند وقت یکبار باید یک حال خوب را به خودمان هدیه بدهیم و کمی اعصاب‌مان را راحت کنیم تا ببینیم بعدا چه اتفاقی می‌افتد.

 

– در ماه رمضان مجموعه «سر دلبران» را روی آنتن داشتید، همکاری با آقای لطیفی چگونه بود؟

: بسیار خوب بود. به دلیل اینکه آقای لطیفی کارگردانی هستند که کارشان را از لحاظ فنی و تکنیکی بسیار خوب بلدند و از لحاظ اخلاقی هم آدم بسیار دوست داشتنی هستند.

کارهای‌شان بدون جنگ اعصاب و دغدغه انجام می‌شود، پشت صحنه‌ی بسیار خوبی دارند و وقتی با ایشان همکاری می‌کنید همه چیز آرام است و در کل برای من تجربه‌ی بسیار خوبی بود.

 

– آیا از فیدبک‌های مخاطبان راضی بودید؟

: مخاطبان امروز ما، به دلیل اینکه کارهای مختلفی را می‌بینند، حالا چه سریال‌های خارجی و یا فیلم‌های ‌هالیوودی، یک مقدار سلیقه‌ها متفاوت شده است؛ به همین دلیل یک عده کار را دوست دارند و به شما خسته نباشید می‌گویند، عده‌ای دیگر نیز می‌گویند ما اصلا تلویزیون ایران را دوست نداریم و نگاه نمی‌کنیم! و از کار خوش‌شان نمی‌آید ولی در کل واکنش آن‌هایی که سریال را تماشا کرده بودند بد نبود، به خصوص از کاراکتری که من بازی کرده بودم به دلیل مایه‌های طنزی که داشت و غیر متعارف بودن آن، خوش‌شان آمده بود.

 

– بیشتر نقش‌هایی که از شما به خاطر دارم، عموما کاراکترهایی با تم نسبتا منفی یا خاکستری بوده است، دلیل این اتفاق چیست؟ آیا علاقه‌ی شخصی شما به ایفای این قبیل نقش‌ها باعث این امر شده است؟

:‌ به این قبیل نقش‌ها علاقه دارم اما شما زمانی که با یک نقش ضد قهرمان یا خاکستری در سریال «خط قرمز» کارت را شروع بکنی و وقتی کارگردان‌ها و تهیه کنندگان احساس می‌کنند که کارت را خوب انجام دادی، بنابراین بیشتر پیشنهادهایت به این سمت و سو می‌رود.

من در این مدت بسیار تلاش کردم و در این نقش‌های مختلفی را ایفا کردم تا این رنگ خاکستری کمی به سمت سفیدی برود! ولی به نظر من این مسائل مهم نیست، مهم این است که شما بابت آن نقشی که ایفا می‌کنید چقدر به چالش کشیده شوید و برایش زحمت بکشید. به همین دلیل موضوعاتی مانند نقش مثبت و منفی نباید برای یک بازیگر مهم باشد و نکته‌ی مهم قدرت آن کاراکتر است.

 

به عنوان یک بازیگر، چقدر به سینمای جهان توجه دارید؟

اگر به عنوان یک بازیگر سینمای جهان را دنبال نکنیم، موضوع بسیار بدی خواهد بود. این حرفه‌ی ماست و ما باید به اضافه‌ی سینما، تئاتر را نیز در زمینه‌ی جهانی دنبال کنیم و ببینیم که در دنیای بازیگری آن ور آب چه اتفاقاتی می‌افتد.

بالاخره آن‌ها از ما بسیار جلوتر هستند و از ما فاصله دارند. این کار باعث می‌شود که ذهن ما خلاق‌تر شود. از طرف دیگر ما خودمان نیز دوست داریم که کارهای خوب را ببینیم و فیلم‌های روز دنیا را دنبال کنیم. من خیلی به این موضوع علاقمند هستم و فیلم‌های روز دنیا، آثار کلاسیک سینما و… را تماشا می‌کنم.

آرشیو خیلی خوبی هم دارم و هر چند وقت یک بار سعی می‌کنم آن‌ها را باز بینی کنم.

 

آخرین فیلمی که دیده‌اید چه بوده؟

تمام فیلم‌هایی در بخش‌های مختلف کاندیدای اسکار شده بودند را تماشا کردم؛ مانند فیلم «شکل آب» که به نظرم ابدا فیلم دندان‌گیری نبود. ولی بالاخره جایزه را به این فیلم دادند دیگر!

 

– این روزها بحث زیادی در مورد فعالیت افراد مشهور یا همان سلبریتی‌ها در شبکه‌های اجتماعی در جریان است، نظر شما در مورد این موضوع چیست؟

:‌ این موضوع سلبریتی‌ها هم کاملا یک امر نسبی است، یعنی در مورد برخی مسائل موضع‌گیری می‌کنند که خوب است و توجه مسئولان را برمی‌انگیزد مانند ماجرای کم آبی استان خوزستان. ولی اینکه ما سوار هر موجی که می‌بینیم شویم و با افکار عمومی بازی کنیم در بعضی از مواقع خوشایند بنده نیست و فکر می‌کنم بعضی از شلوغ کاری‌ها برای جامعه‌ای که درگیر تشویش‌های ذهنی متعددی است خوب نباشد.

 

– چقدر از زندگی شهرام عبدلی در فضاهای مجازی می‌گذرد؟

: من هم در فضای مجازی فعالیت دارم ولی نه به شکل خیلی از دوستان که مدام درگیر مسائلی چون فالوئر و لایک و… باشم.

بیشتر در فضای مجازی پی‌گیر کتاب‌های صوتی و سخنرانی‌ها و مسائل هنری هستم. هر از چند گاهی به صفحه‌ی شخصی‌ام سر می‌زنم.

دنیای مجازی خیلی وقتم را نمی‌گیرد و اگر مسائل علمی‌اش را جدا کنید فکر می‌کنم به یک ساعت هم نکشد!

 

– تا جایی که می‌دانم، اهل فوتبال هم هستید، بازی کدام تیم را می‌پسندید؟

: بله اهل فوتبال هستم و با حفظ احترام به دوستان پرسپولیسی، طرفدار تیم استقلال هستم. خیلی هم به این تیم علاقه دارم و تمام بازی‌های لیگ را دنبال می‌کنم، حتی بیشتر از بازی‌های تیم ملی! لیگ ایران برایم بسیار مهم است و تیم استقلال هم به همین شکل برایم دارای اهمیت بسیار زیادی است. سعی می‌کنم تمامی اخبار و حواشی‌اش را دنبال کنم و از اتفاقاتی که الان دارد برای تیم استقلال می‌افتد مثل درست قرارداد نبستن مدیران استقلال، جذب بازیکنان و… اعصابم بسیار به هم می‌ریزد!

اعتقاد دارم که مدیران فوتبالی ما خیلی فعالیت مثبتی ندارند و متاسفانه فقط دارند تیم داری می‌کنند و مسائل باشگاه و باشگاه داری زیاد برای‌شان اهمیتی ندارد.

 

– در اوقات فراغت از کار، به چه فعالیت‌هایی مشغول می‌شوید؟

: بیشتر در کنار خانواده هستم. سر به سر بچه‌هایم می‌گذارم! باهم بیرون می‌رویم، برای‌شان کتاب می‌خوانم، فیلم می‌بینیم، به تماشای تئاتر می‌برم‌شان و…

اگر وقت شود حتما به سفر می‌رویم؛ چون سفر کردن را بسیار دوست داریم. البته همین مسافرت‌های داخلی را عرض می‌کنم، چون ما قدرت خرید دلار و یوروی آنچنانی را نداریم که بتوانیم به سفر‌های خارجی برویم!

 

– پدر بودن چقدر زندگی شما را تغییر داده است؟

: بسیار زیاد. تاثیرات بسیار مثبتی در زندگی یک فرد می‌گذارد و شما را از فردی که تا دیروز تنها به خودتان فکر می‌کردید تبدیل به انسانی می‌کند که حامی دیگران است. از بودن در کنار فرزندانت لذت می‌بری و فقط به عشق نفس کشیدن آن‌ها زنده هستی. با خوشحالی آن‌ها خوشحال و با ناراحتی آن‌ها ناراحت می‌شوی.

احساس می‌کنی وظیفه ات این است که از آن‌ها نگهداری و مراقبت کنی و این موضوع یک عشق قوی را به شما انتقال می‌دهد که همه زندگی‌ات را تحت تاثیر قرار خواهد داد و تمام وجودت پر از عشق می‌شود.

 

– مرسی از شما جناب عبدلی، سخن پایانی‌‌تان؟

در انتها دوست دارم که مردم عزیزمان را به دیدن تئاترمان دعوت کنم. یک نمایش کاملا ایرانی، با ساز و آواز و طنز. مطمئنا حال‌تان را خوب می‌کند. در خیابان نوفل لوشاتو، پردیس تئاتر شهرزاد، خوشحال می‌شوم که شما عزیزان را آنجا ببینم، برای تمام مردم عزیزمان آرزوی بهترین‌ها را دارم.