کجا برویم؟

کجا برویم؟

شماره ‌قبل تعدادی از اماکن شگفت‌آور را در نقاط مختلف کشور به شما معرفی کرده‌ایم که هم به لحاظ موقعیت فصلی برای بازدید مشکلی وجود نداشته باشد و هم از دیدن این نقاط حظ وافری ببرید:

 

چشمه‌های آب معدنی باداب سورت

یک مجموعه‌ی زیبا و دیدنی و یکی از شگفت‌انگیزترین شاهکارهای طبیعت است. این چشمه‌ها در ۷ کیلومتری غرب روستای بادله و در ارتفاع ۱۸۴۰ متری در ساری واقع شده‌اند. چشمه‌های اسرارآمیز سورت مشتمل بر دو چشمه با آب‌های کاملا متفاوت از لحاظ رنگ، بو و مزه هستند. یکی از چشمه‌ها دارای آبی بسیار شور است که برای درمان دردهای کمر، پا، روماتیسم و پوست سودمند است و چشمه‌ی دیگر که در مجاورت این چشمه قرار دارد دارای آبی به رنگ نارنجی و مزه کمی‌ترش است که به صورت دائمی‌ و تشتی است. آب‌های رسوبی این دو چشمه در مسیر جریان خود از بالای کوه به پایین طی هزاران سال، ده‌ها حوضچه‌ی کوچک بسیار زیبا به رنگ‌های نارنجی، زرد و قرمز و در اندازه‌های مختلف ایجاد کرده‌اند.

چشمه‌های آب معدنی باداب سورت به همراه کوه دماوند و سرو ابرکوه به عنوان اثر طبیعی ملی به ثبت رسیده است. تنها در ۶ کشور در جهان پدیده‌ای تا حدی شبیه به این چشمه‌ها وجود دارد. این چشمه‌ها بعد از چشمه پاموکاله در کشور ترکیه، به عنوان دومین چشمه‌ی آب شور جهان به ثبت جهانی نیز رسیده است.

 

کال جنی

در استان خراسان جنوبی قرار دارد. کال اصطلاحی است که به دره یا مسیر ایجاد شده به وسیله سیلاب‌ها و جریان آب اطلاق می‌شود. کال جنی یا دره‌ی جن‌ها دره‌ای است که در شمال طبس و در اطراف روستای ازمیغان و در امتداد خروجی قناتی که در نزدیکی آن قرار دارد واقع شده است و ۳۵ کیلومتر با شهرستان طبس فاصله دارد. دره‌ای زیبا و حیرت‌انگیز که بومیان قدیمی‌آن را دره‌ی جن‌ها نامیده‌اند و آن را خوف‌انگیز و محل زندگی ارواح و جن‌ها می‌دانستند. برای دست‌یابی به کف دره نیازمند آشنایی به منطقه است. دره دارای دیواره‌های بلند و پرشیب است که وارد شدن به آن میتواند خطراتی به همراه داشته باشد. وجود تونل‌ها و خانه‌هایی بنام خانه گبرها در دل دیواره‌ها که برای سکنای زرتشتیان زمان خود ساخته شده است از دیگر جدابیتهای این دره است. ساخت این تونل‌ها و حفره‌ها احتمالا به زمان ساسانیان بازمی‌گردد. این حفره‌ها و تونل‌ها در دامنه‌ی جداره‌های این دره قرار گرفته‌اند. مسیر دسترسی به این حفره‌ها بسیار دشوار است. در مسیر این حفره‌ها تونل‌هایی دیده می‌شد که احتمالا راه‌های ارتباطی آن‌ها با هم بوده است.

پس از جدا شدن از جاده‌ی آسفالت و دو راهی استخر شاعر و طی حدود ۵ کیلومتر جاده خاکی به محل دره‌ای می‌رسیم. از دو مسیر می‌توان وارد این دره شد. یکی انتهای جاده‌ی خاکی که به واقع ابتدای این دره می‌باشد و متصل به کوه است و دیگری میانه‌های این جاده خاکی که می‌توان از طریق یک شکاف ایجاد شده به‌وسیله‌ی فرسایش به درون دره راه یافت. ما راه ابتدایی را توصیه می‌کنیم. در این محل که متصل به کوه می‌باشد چشمه‌ی آبی روان است که یک منطقه سرسبز را ایجاد کرده است. درختان در هم تنیده‌ی نخل که به‌صورت خودرو روییده‌اند و نیزار را می‌توان در اینجا مشاهده کرد.

از این محل میسر آب را دنبال کرده و چشم‌اندازهای زیبای طبیعی آن را مشاهده می‌کنیم. در طول این دره بر اثر فرسایش باد و آب ،نقوش و پستی و بلندی‌های شگرف و زیبایی ایجاد شده است. در طول مسیر نیزارها و تک درختان نخل را در چند قسمت شاهد هستیم. در قسمت‌هایی می‌توان دره را به شکل U و در بعضی نقاط به شکل V مشاهده کرد . در بعضی نقاط هم همگرایی دو دهنه‌ی دره را در قسمت بالایی آن می‌بینیم که بی‌نظیر است.

دره را که ادامه می‌دهیم. در نقاطی آبشارهای کوچک که در زبان محلی شولن (sholan) نامیده می‌شود وجود دارد . در جاهایی آب به‌صورت حوضچه‌هایی جمع شده که در فصل تابستان مناسب برای آب تنی و فرار از گرمای طاقت فرسای هواست و بالاخره در محلی این آب به‌وسیله راه آب و تونل‌هایی که توسط اهالی روستاهای پایین این منطقه ایجاد شده به داخل قنات هدایت می‌شود.

در این محل فرسایش آب به اوج خود رسیده و نقوش و برجستگی‌ها و خلل و فرج عجیبی را در کف رودخانه ایجاد کرده است. بعد از این منطقه، دیگر دره خشک و بی آب و علف می‌شود. آب به داخل قنات هدایت شده و دره بی‌نصیب از آب. کمی ‌دیگر در مسیر دره به راه خود ادامه می‌دهیم که در دیواره‌ی دره حفراتی نگاه ما را متوجه خود می‌سازد.

شاید در نگاه اول احساس کنیم که اینها نیز حاصل فرسایش طبیعت باشد اما با کمی‌کنکاش می‌یابیم که اینها ساخته دست بشر است. در ارتفاع ۲ متری از سطح زمین چاه ورودی قرار دارد که با کمک یک همراه می‌توان به درون آن رفت و سپس از این چاه که حدود ۷-۸ متر ارتفاع دارد و به‌وسیله جای دست‌ها و حفرات بدنه‌ی آن بالا می‌رویم و به تالاری بر می‌خوریم. در دو طرف این تالار دو دالان قرار دارد و هر کدام شامل چندین اتاق می‌باشد. همه‌ی این‌ها به‌وسیله‌ی بشر و در دل دیواره‌ی این دره عجیب پدید آمده است. هنوز می‌توان رد تیشه‌ی معماران آن را بر در و دیوار اتاقک‌ها مشاهده کرد. طبق نظر کارشناس سازمان میراث فرهنگی تاریخ بنای این مکان به دوره‌ی ساسانیان بر می‌گردد و به نظر می‌رسد محل چله‌نشینی یکتاپرستان بوده است.

اگر مسیر دره را باز هم به‌سمت انتهای دره ادامه دهیم به یک محل دیگر این‌چنینی بر می‌خوریم که بر اثر فرسایش سیلاب‌های موسمی، چاه و محل دسترسی از پایین دره به اتاقک‌های آن از بین رفته و دسترسی به آن را از راه پایین دره غیر ممکن کرده است.

در سال ۱۳۸۰ یک مربی صخره نوردی از فدراسیون کوهنوردی از بالای دره و به‌وسیله ایجاد کارگاه فرود به داخل آن رفته و مشاهدات وی حاکی از شباهت این محل با اتاقک‌های قبلی بوده است

 

دودکش جن

در ۲۰ کیلومتری شهر ماهنشان و ۱۲۰ کیلومتری زنجان قرار دارد. این پدیده‌ی طبیعی در اصطلاح زمین‌شناسی «هودو» (Hoodoo) نامیده می‌شود و در اصل نوعی سنگ به شکل قارچ می‌باشد که بر اثر فرسایش پدید آمده و شبیه به مناره‌ی بلند و نازکی است که سنگ دیگری روی آن قرار گرفته است. هودوها بیشتر در آمریکا دیده می‌شوند که یک نمونه از آن‌ها در منطقه برایس کنیون می‌باشد که تصاویر آن نیز بسیار مشهور است. در غرب رودخانه‌ی می‌سی‌سی‌پی و شرق کوه‌های راکی آمریکا و کانادا نیز این پدیده‌های طبیعی دیده شده‌اند. در کپه داغ ترکیه نیز وجود دارند که مردم داخل آن‌ها زندگی می‌کنند. در صربستان و تایوان نیز این مناظر دیده شده‌اند. در بخش فرانسوی کوه‌های آلپ این پدیده را به نام «خانم‌هایی با موهای درست شده» می‌شناسند. در روستای وردیج در نزدیکی منطقه وردآورد نیز نمونه‌هایی وجود دارد که به خاطر شکل و نوع فرسایش، آن‌ها را هودو می‌نامند اما فقط در زنجان آن‌ها را دودکش جن نام گذاشته‌اند که در این خصوص دلیل مشخصی وجود ندارد و شاید به اعتقادات کهن مردم این خطه برمی‌گردد.